SD i rozszerzona gęstość ED
Fabryczna 1050 czyta i zapisuje SD zgodne z 810 oraz ED, czyli enhanced density. W ED każda ścieżka ma 26 sektorów po 128 bajtów zamiast 18 w SD. Daje to nominalnie 130 KiB przed odjęciem miejsca zajmowanego przez system plików.
Spotykana nazwa dual density odnosi się tu do obsługi dwóch gęstości. Nie oznacza formatu DD z sektorami 256-bajtowymi, dostępnego dopiero po rozbudowie stacji.
Dyskietki i DOS 2.5
Stacja ma osobne zasilanie, dwa gniazda SIO i przełączniki numeru napędu. DOS 2.5 obsługuje oba fabryczne formaty. Do wymiany plików z Atari 810 trzeba wybrać SD: dyskietka ED pozostaje nieczytelna dla 810 niezależnie od tego, jaki program na niej zapisano.
Formatowanie usuwa wcześniejszą zawartość dyskietki. Operacja dotyczy dyskietki w napędzie o wskazanym numerze D1:, D2: itd.
US Doubler i inne rozszerzenia
Modyfikacje takie jak US Doubler firmy ICD dodają obsługę DD i przyspieszoną transmisję. Do korzystania z tych funkcji potrzebny jest DOS, który je obsługuje. Rozbudowana 1050 może więc zapisywać formaty niedostępne w modelu fabrycznym.
US Doubler, Happy i Speedy różnią się montażem i obsługą. Przed naprawą lub zmianą ustawień trzeba rozpoznać rozszerzenie wewnątrz stacji; sam przełącznik na obudowie nie wystarczy.
Źródła i dalsza lektura
- Atari 1050 Disk Drive Field Service Manual Rev. 03, X 1985 ↗
- ICD 1050 UltraSpeed Hardware Installation — oryginalna instrukcja US Doubler ↗
- COMPUTE!, X 1985: Atari Disk Drive Compatibility — ED, DD i standard Percom ↗
- Atari DOS 2.5 / XF551 Owner's Manual — obsługa formatów SD/ED ↗
- Atari DOS XE / XF551 Owner's Manual, dodatek B — geometria SD/ED ↗
