Formaty dyskietek i systemy DOS

Atari 810: pojedyncza gęstość SD

810 korzysta z dyskietek 5¼ cala, zapisuje jedną stronę w pojedynczej gęstości. Typowy format to 40 ścieżek, po 18 sektorów po 128 bajtów: 92 160 bajtów, czyli 90 KiB przed odjęciem miejsca na system plików i pliki DOS-u. Ten format odczytują także liczne późniejsze stacje. W łańcuchu SIO numer napędu musi odpowiadać nazwie urządzenia, np. D1:. Do rozruchu zwykle używa się pierwszej stacji.

Atari 1050: SD i enhanced density

Fabryczna 1050 obsługuje SD oraz enhanced density, czyli ED. ED ma 40 ścieżek po 26 sektorów po 128 bajtów. To 133 120 bajtów, czyli 130 KiB, przed odjęciem miejsca zajmowanego przez DOS. Nie jest to DD z sektorami 256-bajtowymi.

DOS 2.5 obsługuje ED i SD. Rozszerzenia US Doubler oraz Happy dodają 1050 możliwości niedostępne w modelu fabrycznym.

XF551: dwie strony i DD

XF551 ma dwie głowice i korzysta z obu stron dyskietki bez odwracania. Pełny format DD ma 40 × 18 × 256 × 2 = 368 640 bajtów, czyli 360 KiB. Część tej przestrzeni zajmuje system plików.

Do wykorzystania pełnej pojemności potrzebny jest np. DOS XE. Dołączany DOS 2.5 obsługuje jedynie mniejsze formaty SD i ED.

Za co odpowiada DOS

System w ROM-ie zapewnia niskopoziomową komunikację ze stacją. DOS dodaje katalog, nazwy plików i polecenia ich obsługi. W DOS 2.5 DOS.SYS odpowiada za dostęp do dysku, a DUP.SYS zawiera menu narzędzi.

Dyskietka może też mieć własny loader i startować bez zwykłego DOS-u. Podczas kopiowania muszą zgadzać się format nośnika i system plików. Formatowanie usuwa poprzednią zawartość, więc wykonuj je tylko na nośniku, którego dane możesz skasować.